และแล้วก็มาตามสัญญาค่ะ
 
รายงานความเป็นไปของหนูสตรอเบอร์รี่ ♥u♥
 
 
มาดูกันว่า มันเป็นตายร้ายดีไปถึงไหนแล้ว...
 
 
 
 
 (ใครยังไม่ได้อ่านว่ามันคืออะไร มาจากไหน ยังไง เมื่อไหร่
 
ไปตรงนี้เลยค่า http://lala-injapan.exteen.com/20110516/entry)
 
 
 
 
 
 
วันแรก
รีไซเคิลภาพเดิม รักษ์โลกไง 555+ ว่าไปนั่น
 

 

 
 

 

 
 
4 วันผ่านไป ไวเหมือนไม่ได้โกหก
 
อิฮั้นก็รดน้ำทุกวัน  
 
 
แต่ก็ไม่มีอะไรในกอไผ่ เอ้ย! ในกระถาง
 
ยังเห็นแต่ดินตายๆ - -*
 
 
 
 
เป็นช่วงที่มืดมน สิ้นหวังจริงๆ...
 
 (นี่ขนาดเพ่งพลังจิตใส่ไปด้วยแล้วนะ มุมุมุ~ @_@ )
 
 
 
 
 
 
แล้วอิฮั้นก็ต้องบ๊ายบายไปอยู่โอซาก้า 3 วันTongue out...
 
 
ก็ได้แต่ภาวนาให้หนูสะตอ (ย่อซะFoot in mouth)
 
สู้ชีวิตต่อปายยยยย... 
 
 
 
 
 
 
ผ่านไป 1 อาทิตย์พอดี หลังจากหว่านเมล็ด
 
 
 
อิฮั้นได้เวลากลับมาสิงสถิตที่ห้องเหมือนเดิม
 
พอมาถึง ก็รีบวิ่งไปดูที่กระถาง
 
 
 
 
 
ปรากฏว่า ดินแห้งสนิทUndecidedUndecidedUndecided (เอาแล้ว ลูกกรุไม่รอดแน่)
 
แต่......!!
 
 
 
 
 พอดูดีๆ ก็เห็นหน่ออ่อนๆ เล็กๆ บางๆ สีเขียวใสๆ
 
กำลังพยายามงอกขึ้นมา 2-3 ต้น!!!
 
 
 
 
แหม กรี๊ดสิคะWink
 
ลูกแม่ สู้เว้ยยยย~ อิอิ
 
 
พอดีตอนนั้นรีบเอาไปรดน้ำ แล้วก็ดีใจลัลล้าไปหน่อย
 
เลยลืมถ่ายรูปตอนมันเป็นหน่อเส้นเล็กๆ เหมือนหนอน *-* มาให้ดู
 
 
 
แต่พอถึงตอนค่ำ มาดูอีกที
 
คราวนี้ได้เรื่องได้ราวค่ะ
 
 
 
 
 
 
ค่ำวันที่ 7
  
 
 
 เอ้า ให้เห็นชัดๆอีก
 
 
 
ฮู้ยยยย แทงขึ้นมาจนได้
 
ปล่อยให้รอตั้งอาทิตย์แน่ะ
 
 
นึกว่าจะไม่ได้เห็นซะละ - -*
 
 
 
 
 
 
พอมันหาทางงอกได้ ทีนี้ มันเอาใหญ่
 
แข่งกันงอกกันเป็นเรื่องเป็นราวเลยค่ะ
 
 
 
 
 
เย็นวันต่อมา
 
 
 
 
 
วันที่ 8